این مقاله هنوز انتشار نهایی نیافته و در نوبت انتشار است. لذا صرفا چکیده آن قابل دسترسی است.                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (487 مشاهده)
مقدمه: هدف پژوهش بررسی و مقایسۀ اثربخشی دو مداخلۀ گروهی بین‌ فردی روان‌پویشی و هیجان‌محور بر اختلال اضطراب فراگیر نوجوانان دختر بود.
روش: روش پژوهش از نوع آزمایشی با گروه گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان دختر 15 تا 17 سال دارای اختلال اضطراب فراگیر مدارس شهر شیراز در سال تحصیلی 96-1395 بود. از این میان، تعداد 45 نوجوان با روش نمونه‌گیری خوشه ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه گواه و در هر گروه 15 نفر گمارده شدند. ابزار پژوهش، مقیاس اختلال اضطراب فراگیر-7  بود که در سه مرحله و برای هر سه گروه اجرا شد. درمان بین‌ فردی روان‌پویشی طی16 جلسۀ 90 دقیقه‌ای، و درمان هیجان‌محور طی 8 جلسۀ 90 دقیقه‌ای، یک بار در هفته، بر روی گروه‌های آزمایشی اجرا شدند. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد که دو مداخلۀ گروهی بین فردی روان‌پویشی و هیجان‌محور در کاهش اختلال اضطراب فراگیر تأثیر معنی‌داری داشتند، اما میان اثربخشی آن‌ها  تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. این نتایج در پیگیری سه ماهه نیز پایدار بودند و تنها اثر درمان هیجان‌محور بر کاهش اختلال اضطراب فراگیر، پایدار باقی نمانده بود.
بحث و نتیجه‌گیری: درمان بین فردی روان‌پویشی گروهی و درمان هیجان‌محور گروهی می‌توانند به عنوان روش‌های مداخله‌ای مؤثر برای اختلال اضطراب فراگیر در نوجوانان دختر به کار روند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دوفصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی بالینی و شخصیت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Clinical Psychology & Personality

Designed & Developed by : Yektaweb