این مقاله هنوز انتشار نهایی نیافته و در نوبت انتشار است. لذا صرفا چکیده آن قابل دسترسی است.                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (73 مشاهده)
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه‌ شفقت به خود، حس انسجام و تفکر مثبت در دانش‌آموزان با و بدون کمال‌گرایی بالینی انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر، علّی – مقایسه‌ای است. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش‌آموزان دختر پایه دهم و یازدهم شهر رشت در سال تحصیلی 96-1395 تشکیل دادند (6500N=). از میان این دانش‌آموزان، 900 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و مقیاس کمال‌گرایی بالینی استوبر را تکمیل کردند. با استفاده از پرسش‌نامه کمال‌گرایی بالینی، 121 دانش‌آموز دارای نمره بالای کمال‌گرایی بالینی (نقطه برش 8 و بالاتر) و 121 دانش‌آموز (پایین‌تر از نقطه برش 8)  بدون کمال‌گرایی بالینی شناسایی و انتخاب شدند. سرانجام شرکت‌کننده‌ها به مقیاس شفقت به خود نف، مقیاس حس انسجام آنتونفسکی و پرسش‌نامه تفکر مثبت اینگرام پاسخ دادند.
نتایج: نتایج تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که بین دانش‌آموزان با و بدون کمال‌گرایی بالینی از نظر شفقت به خود، حس انسجام و تفکر مثبت تفاوت معناداری وجود دارد؛ به طوری که میانگین نمرات شفقت به خود، حس انسجام و تفکر مثبت در دانش‌آموزان دارای کمال‌گرایی بالینی در مقایسه با دانش‌آموزان بدون کمال‌گرایی بالینی کمتر است (P<0.01).
بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها از تفاوت شفقت به خود، حس انسجام و تفکر مثبت در دانش‌آموزان با و بدون کمال‌گرایی بالینی حمایت می‌کند. بطوریکه دانش‌آموزان دارای کمال‌گرایی بالینی شفقت به خود، حس انسجام و تفکر مثبت کمتری دارند. لذا، توجه مشاوران و متخصصان به این متغیرها در برنامه‌های پیشگیری، آسیب‌شناسی و خدمات مشاوره‌ای و درمانی در دانش‌آموزان  دارای کمال‌گرایی بالینی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دوفصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی بالینی و شخصیت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Clinical Psychology & Personality

Designed & Developed by : Yektaweb