اثربخشی درمان معنوی خداسو و درمان‌های غیر معنوی در مدیریت استرس ناشی از بحران شیوع کرونا و طراحی مقدماتی الگوی معنوی مداخله روانشناختی در بحران کرونا

نویسندگان

1 پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

2 دانشگاه علامه طباطبایی

3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات

4 دانشگاه علم و فرهنگ

5 حوزه علمیه قم

6 دانشگاه پیام نور تهران مرکز

چکیده

مقدمه: مشکلات روانشناختی ناشی از شیوع ویروس کرونا، استرس گسترده‌ایی را در سطح جهان ایجاد کرد و باعث شکل‌گیری پروتکل‌های متعدد برای کمک روانشناختی به افراد شده است. قصد مقاله حاضر مطالعه اثر مداخله معنوی و مداخلات غیر معنوی در مدیریت استرس ناشی از شیوع کرونا در مراجعان تهرانی مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روانشناسی است.
روش: پرسشنامه ساختار یافته برای بررسی اثرات استرس ناشی از شیوع کرونا از طریق اینترنت در اختیار سه گروه‌ قرار گرفت و از 120 پرسشنامه تکمیل شده تا زمان تحلیل نتایج 60 نفر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: یافته‌‌ها نشان داد که کسانی که درمان‌های روانشناختی را گذرانده‌اند نسبت به کسانی که هیچ درمانی را نگذرانده‌اند بهتر توانسته‌اند استرس خود را در شرایط بحرانی مهار کنند. همچنین یافته‌‌ها در مقایسه بین درمان معنوی و دیگر درمان‌های روانشناختی نشان می‌دهدکه درمان معنوی خداسو توانسته است در ابعاد مختلف به افراد کمک کند و در بسیاری از زمینه‌‌ها به طور معناداری از درمان‌های غیرمعنوی در مهار استرس کارآمدتر بود. این یافته‌‌ها مبنای تهیه پرتکل برای مقابله با استرس ناشی از شیوع بیماری کرونا شد. بدین منظور پاسخ کسانی که درمان‌های معنوی گذرانده بودند مورد مطالعه قرار گرفت و سپس بر اساس پرتکل درمان چند بعدی معنوی یک برنامه کوتاه مدت برای مهار استرس افراد مبتلا تهیه شد.
بحث و نتیجه‌گیری: بنابراین براساس منابع دینی، یافته‌های علمی و درمان چند بعدی معنوی که در آن از منابع دینی و یافته‌های بالینی برای کمک به مراجعان استفاده شده است، می‌توان نتیجه گرفت که مداخلات معنوی برای مدیریت بحران‌ها کارآمد بوده و می‌توان براساس آن برنامه مدیریت بحران‌های روانشناختی طراحی کرد.

کلیدواژه‌ها