این مقاله هنوز انتشار نهایی نیافته و در نوبت انتشار است. لذا صرفا چکیده آن قابل دسترسی است.                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (790 مشاهده)

مقدمه: پیش‌بینی در خصوص پیشرفت برنامه‌ها جهت دستیابی به هدف، در امید و حس شکست در ناامیدی متجلی می‌شود، بنابراین داشتن ابزاری مناسب در این خصوص از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی خصوصیات روانسنجی مقیاس ناامیدی کودکان کازدین، راجرز و کولباس (1986) در کودکان ایرانی بوده است.
روش: نمونه آماری این پژوهش عبارت بود از 482 دختر و پسر دوره ابتدایی شهر تهران که به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای از جامعه آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت بود از مقیاس ناامیدی کودکان کازدین و همکاران (1986). جهت بررسی پایایی مقیاس از ضریب آلفای کرونباخ و جهت بررسی روایی مقیاس از روایی محتوا، روایی سازه، روایی همزمان و روایی عاملی استفاده شد.
 نتایج: ضرایب آلفای کرونباخ به دست آمده حاکی از پایایی بالای مقیاس در هر دو عامل انتظارات آینده و شادکامی و نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان‌دهنده برازش خوب مدل در تعیین عامل‌ها به شکل اولیه بیان شده توسط کازدین و همکاران (1986) بود.
بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش، مقیاس ناامیدی کودکان در بررسی وضعیت ناامیدی کودکان در دو عامل نگاه به آینده و شادکامی دانش‌آموزان دبستانی شهر تهران ابزاری پایا و رواست.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دوفصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی بالینی و شخصیت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Clinical Psychology & Personality

Designed & Developed by : Yektaweb