دوره 14، شماره 2 - ( پاییز و زمستان 1395 )                   جلد 14 شماره 2 صفحات 39-47 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (1428 مشاهده)

مقدمه: مطالعات نشان می­دهد که رضایت زناشویی یکی از مهم‌ترین عوامل پیشرفت و دستیابی به اهداف زندگی و تحت تأثیر عوامل مختلفی است. این تأثیر می­تواند هم به‌صورت مستقیم و هم به‌صورت غیرمستقیم و در تعامل با سایر متغیرهای روان­شناختی از قبیل باورهای ارتباطی و سبک­های حل تعارض باشد؛ بنابراین هدف این پژوهش بررسی رابطه­ی باورهای ارتباطی و سبک­های حل تعارض با رضایت زناشویی بود.
روش: در این مطالعه­ی توصیفی از نوع همبستگی، نمونه­ی آماری شامل 230 نفر از پرستاران زن متأهل شهر خرم­­آباد می­شد که از میان تمامی پرستاران زن این شهر با استفاده از نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. شرکت­کنندگان پرسشنامه­های باورهای ارتباطی، رضایت زناشویی و سبک­های حل تعارض را تکمیل کردند.
نتایج: نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که رضایت زناشویی ارتباط منفی معنی­داری با مؤلفه­های باورهای ارتباطی (به‌جز تفاوت‌های جنسیتی) دارد و باور به مخرب بودن مخالفت، عدم تغییرپذیری همسر، کمال­گرایی جنسی و توقع ذهن­خوانی به ترتیب بیشترین نقش را در پیش‌بینی رضایت زناشویی داشتند. همچنین سبک­های حل تعارض یکپارچه و مصالحه، رابطه­ی مثبت معنی‌دار و سبک­های مسلط، ملزم شده و اجتناب‌کننده، ارتباط منفی معنی­داری با رضایت زناشویی داشتند. از میان سبک­های حل تعارض، سبک یکپارچه و ملزم شده به ترتیب بیشترین نقش را در پیش‌بینی (به‌طور منفی) رضایت زناشویی دارا بودند.
بحث و نتیجه‌گیری: زوج درمانگران و مشاوران می‌توانند با آموزش باورهای ارتباطی صحیح و سبک های حل تعارض مناسب در جهت افزایش رضایت زناشویی زوجین اقدام نمایند.

متن کامل [PDF 624 kb]   (30 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي