XML English Abstract Print


چکیده:   (1271 مشاهده)

توجه به حالات روانشناختی بیماران مبتلا به صرع به دلیل تاثیر نیرومند بر سیر و پیش­آگهی و درمان بیماری بسیار مهم است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی بر خودارزشیابی مرکزی، بهزیستی روانشناختی و امیدواری بیماران مبتلا به صرع انجام شد. پژوهش حاضر، نیمه­آزمایشی با پیش­آزمون-پس­آزمون و دوره پیگیری (1 ماه) و گروه گواه بود که از آبان تا بهمن1394 انجام شد. در این پژوهش 30 نفر از بیماران مبتلا به صرع مراجعه­کننده به مراکز سلامت شهرستان شیراز به شیوه نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند و با استفاده از پرسشنامه جمعیت­شناختی، مقیاس بهزیستی روانشناختی فرم کوتاه (PWB)، مقیاس امیدواری میلر (1988) و مقیاس خودارزشیابی مرکزی (CSES) مورد پیش­آزمون قرار گرفتند. سپس گروه (MBCT) به مدت 8 جلسه تحت آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی قرار گرفت و گروه گواه هیچ مداخله­ای دریافت نکرد. در پایان هر دو گروه مورد پس­آزمون قرار گرفتند و داده­ها با استفاده از نرم­افزار 21-SPSS و روش تحلیل واریانس مکرر چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­های پژوهش حاضر نشان داد که بین دو گروه آزمایش و گواه پس از اجرای شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی تفاوت معناداری وجود دارد. به طوری­که، میانگین نمره خودارزشیابی مرکزی، بهزیستی روانشناختی و امیدواری گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش یافت ) 001/0> .(P

با توجه به نتایج پژوهش که نشان داد شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی در افزایش بهزیستی روانشناختی، امیدواری و خودارزشیابی مرکزی بیماران مبتلا به صرع موثر می­باشد، می­توان پیشنهاد داد که به منظور بهبود حالات روانشناختی مثبت این بیماران غربالگری روانشناختی انجام گردد و در صورت نیاز کارآزمایی­های بالینی و مدل­های مداخله مناسب مورد توجه قرار بگیرند.

کلید واژه­ها: صرع، خودارزشیابی مرکزی، بهزیستی روانشناختی، امیدواری، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي