XML English Abstract Print


چکیده:   (315 مشاهده)

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و فراشناختی بر درهم‌آمیختگی فکر بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی انجام شد. مطالعه حاضر از طرح‌های نیمه آزمایشی با مدل پیش آزمون-پس آزمون و دارای دو گروه آزمایشی است.

روش: جامعه آماری کلیه دانشجویان دختر دانشگاه علم و صنعت ایران در سال تحصیلی ۹۴-۹۳ بود. نمونه‌گیری اولیه به‌صورت داوطلبانه توسط فراخوان اجرای پژوهش انجام شد و افراد پرسشنامه پادوا [WU1] [a2] [WU3]  ساناویو را تکمیل نمودند؛ سپس از میان آن‌ها 12 نفر مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی که به تأیید روانشناس بالینی (براساس ملاک‌های راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی نسخه پنجم) نیز رسیده بودند به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایشی شناختی رفتاری (6=n) و فراشناختی (6=n) به طور تصادفی قرار گرفتند. سپس آزمودنی‌ها پرسشنامه درهم‌آمیختگی فکر را تکمیل نمودند و مداخلات شناختی-رفتاری و فراشناختی هر یک به مدت ده جلسه دو ساعته اجرا شدند. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تحلیل واریانس آمیخته استفاده شد.

نتایج: هر دو روش درمانی فراشناختی (۰۰۱/۰P<) و شناختی-رفتاری (۰۰۱/۰>P) در کاهش آمیختگی فکر، در پایان درمان و بعد از پیگیری یک‌ماهه مؤثر واقع شدند. به طور کل هر دو گروه فراشناختی (۰۰۱/۰>P) و شناختی-رفتاری (۰۰۱/۰=P) در کاهش وسواس فکری-عملی نیز مؤثر هستند. همچنین اثربخشی هر دو گروه شناختی-رفتاری و فراشناختی در آمیختگی فکر (۰۷/۰=P) در پایان درمان و بعد از پیگیری یک‌ماهه تفاوت معنی‌داری ندارند.

بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت هر دو درمان شناختی رفتاری و فراشناختی در کاهش آمیختگی فکر و اختلال وسواس فکری-عملی مؤثر‌می باشند و درمان فراشناختی به عنوان درمان جدیدتر در حوزه روانشناختی می‌تواند جایگزین درمان شناختی-رفتاری در کاهش نشانه‌های وسواس فکری عملی و زیر شاخه‌های آن باشد.

     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي