دوره 14، شماره 2 - ( پاییز و زمستان 1395 )                   جلد 14 شماره 2 صفحات 125-134 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (1444 مشاهده)

مقدمه: اخیراً رفتاردرمانی دیالکتیکی به‌عنوان درمانی برای اختلالات اضطرابی مقاوم به درمان بکار رفته است. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی مفاهیم رفتاردرمانی دیالکتیکی بر اصلاح راهبردهای تنظیم هیجانی و کاهش علائم وسواس فکری و عملی انجام شده است.
روش: نمونه مورد مطالعه 30 نفر زن مبتلا به اختلال وسواس فکری - عملی می‌باشد که از طریق مصاحبه بالینی انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه کنترل قرار گرفتند. قبل از شروع اولین جلسه درمانی و بعد از پایان آخرین جلسه درمانی، آزمودنی‌های هر دو گروه پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان و مقیاس وسواس فکری- عملی یل براون را تکمیل کردند. گروه آزمایشی رفتاردرمانی دیالکتیکی را در 12 جلسه درمانی 90 دقیقه‌ای دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند.
نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که به استثناء وسواس جنسی و وسواس وارسی، کاهش علائم زیرمجموعه وسواس‌های فکری و عملی در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری بیشتر بوده است. همچنین راهبردهای مثبت تنظیم هیجانی در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافته بود.
بحث و نتیجه‌گیری: رفتاردرمانی دیالکتیکی با آموزش راهبردهای تنظیم هیجانی، تحمل و پذیرش هیجانات منفی، می‌تواند به بیماران وسواسی کمک کند تا یاد بگیرند با افکار وسواسی خود به‌طور مؤثری کار کنند.

متن کامل [PDF 698 kb]   (43 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي