XML English Abstract Print


چکیده:   (759 مشاهده)

مقدمه: اخیراً رفتاردرمانی دیالکتیکی به عنوان درمانی برای اختلالات اضطرابی مقاوم به درمان بکار رفته است. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر بخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر راهبردهای تنظیم هیجانی و علائم وسواس فکری و عملی انجام شده است. روش: نمونه مورد مطالعه 30 نفر زن مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی می باشد که از طریق مصاحبه بالینی انتخاب شدند و بطور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه کنترل قرار گرفتند. قبل از شروع اولین جلسه درمانی و بعد از پایان آخرین جلسه درمانی، آزمودنی های هر دوگروه پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان و مقیاس وسواس فکری- عملی یل براون را تکمیل کردند. گروه آزمایشی رفتاردرمانی دیالکتیکی را در 12 جلسه درمانی 90 دقیقه ای دریافت کردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که به استثناء وسواس جنسی و وسواس وارسی، کاهش علائم زیر مجموعه وسواس های فکری و عملی در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بوده است. همچنین راهبردهای مثبت تنظیم هیجانی در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته بود. نتیجه گیری: رفتاردرمانی دیالکتیکی به طور معناداری در کاهش علائم اختلال وسواس فکری- عملی موثر می باشد. همچنین کاهش علائم وسواس فکری و عملی با افزایش استفاده از راهبردهای مثبت تنظیم هیجانی همراه بوده است.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي