XML English Abstract Print


چکیده:   (792 مشاهده)
خود-رهبری به عنوان فرایندی توصیف شده است که افراد به‌وسیله آن خودشان را هدایت کرده و به خود انگیزه می‌دهند تا در مسیری دلخواه رفتار کرده و کارهای خویش را انجام دهند. تاکنون خود-رهبری در بسیاری از زمینه‌ها به‌‌صورت موفقیت‌آمیز مورد استفاده قرار گرفته است. یکی از زمینه‌هایی که به نظر می‌رسد با مهارت‌های خود-رهبری ارتباط داشته باشد، ویژگی‌های شخصیتی افراد است. هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان پنج عامل بزرگ شخصیت (برون‌گرایی، توافق‌پذیری، گشودگی، وظیفه‌شناسی و روان‌رنجوری) و خود-رهبری در میان دانشجویان دانشگاه اصفهان بود. 207 دانشجو به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، در این پژوهش شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌ خود-رهبری هاوتن و نک و پرسشنامه مدل 5 عاملی شخصیت جان و همکاران بودند. داده‌ها به وسیله ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خود-رهبری با برون‌گرایی رابطه معناداری ندارد ولی با توافق‌پذیری، گشودگی، وظیفه‌شناسی و روان‌رنجوری رابطه‌ای معنادار دارد. همچنین با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه مشخص شد که متغیرهای پیش‌بین (ویژگی‌های شخصیتی) قادرند تغییرات متغیر ملاک (خود-رهبری) را به‌طور معنی‌داری پیش‌بینی کنند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند نقش موثری در ادبیات مربوط به خود-رهبری و شخصیت داشته باشد. نتایج به‌دست آمده می‌تواند در برنامه‌ریزی برای آموزش مهارت‌های خود-رهبری به افراد مورد استفاده قرار گیرد.
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي