XML English Abstract Print


چکیده:   (774 مشاهده)

مقدمه: نگرش به زمان  به هیجانات افراد و ارزیابی احساسی آنها نسبت به گذشته، حال و آینده اشاره دارد و می­تواند بر شادی و بهزیستی روانشناختی افراد تاثیر گذار باشد. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه­ی شادی و بهزیستی روانشناختی با نگرش به زمان در دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان بود.

روش: طرح پژوهش از نوع همبستگی بود و جامعه­ی آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان است که تعداد آنها 16000 نفر بوده  و از میان آنها  بر اساس جدول کرسچی مورگان 302 دانشجو  با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای انتخاب شدند و به پرسشنامه­های شادی آکسفورد، بهزیستی روانشناختی ریف و نگرش به زمان میللو و وورل پاسخ دادند. داده­‌های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss ویراست 18 و روشهای آماری همبستگی ، تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: یافته­ها نشان داد که بین نگرش به زمان و 4 بعد آن با شادی و بهزیستی روان­شناختی همبستگی معنادار وجود دارد(001/0 > P). بعد  حال­نگر مثبت قادر به پیش­بینی شادی و بهزیستی روان­شناختی در دانشجویان بود (001/0 > P) ولی بعد آینده­نگر مثبت فقط قادر به پیش­بینی شادی دانشجویان بود (001/0 > P). همچنین بعد حال­نگر منفی و آینده­نگر منفی قادر به پیش­بینی شادی و بهزیستی روانشناختی در دانشجویان بودند(001/0 > P).

بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافته­ها می­توان گفت که نگرش دانشجویان  به زمان می­تواند پیش بینی­کننده­ی خوبی برای  شادی و بهزیستی روانشناختی آنان باشد. بنابراین با رشد و بهبود نگرش­های مثبت در دانشجویان می توان انتظار افزایش شادی و بهزیستی روانی آنان را داشت.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي