بررسی ساختار عاملی تأییدی، روایی و اعتبار شاخص احتمال پاداش در دانش آموزان مقطع متوسط دوم شهر تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه الزهرا

چکیده

مقدمه: سندرم کمبود پاداش ریشه بسیاری از اختلالات روان و مشکلات رفتاری هست. تجارب طولانی مسیرهای شکست‌خورده به کسب تقویت مثبت، به‌عنوان محرک‌های غیرشرطی برای انسان و دیگر موجودات عمل می‌کند و مؤلفه‌های عاطفی از قبیل افسردگی و اضطراب را فرامی‌خواند. هدف این مطالعه بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی و ساختار عامل تاییدی شاخص احتمال پاداش در میان دانش آموزان مدارس دولتی شهر تهران بود.
روش: مطالعه حاضر از نوع مطالعات اعتبار یابی و روان‌سنجی است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مدارس دولتی مقطع متوسطه دوم شهر تهران بود که از بین آن‌ها 364 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و از آنان خواسته شد ‌ شاخص احتمال پاداش (RPI)، مقیاس اصلاح‌شده وسواس فکری – عملی ییل براون برای اختلال بدشکلی بدن (BDD- YBOCS) و پرسش‌نامه حمایت اجتماعی ادراک شده‌ی چند بعدی سمیت و همکاران (MSPSS) را تکمیل کنند.
نتایج: نتایج تحلیل عامل تأییدی نشان داد الگوی دوعاملی شاخص احتمال پاداش، شامل احتمال پاداش و سرکوبگرهای محیطی دارای برازندگی مناسبی است. ضریب اعتبار کل پرسشنامه و خرده مقیاس احتمال پاداش و خرده مقیاس سرکوبگرهای محیطی به روش آلفای کرون باخ به ترتیب 90/0، 88/0 و 83/0 به دست آمد که نشان‌دهنده‌ی اعتبار مناسب ابزار است. این مقیاس همبستگی معناداری را با مقیاس‌های حمایت اجتماعی ادراک شده‌ی چند بعدی سمیت و همکاران و اصلاح‌شده وسواس فکری – عملی ییل براون نشان داد که روایی همگرا پرسشنامه را تائید کرد.
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از این است که مقیاس شاخص احتمال پاداش، در جامعه ایرانی از روایی و اعتبار مناسب در میان دانش آموزان برخوردار است و می‌تواند در مطالعات روان‌شناسی مورداستفاده قرار گیرد.


 

کلیدواژه‌ها