بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش استرس، اضطراب، افسردگی و افزایش خودکارآمدی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه ازاد اسلامی رودهن

2 هئیت علمی دانشگاه پیام نور

3 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

10.22070/cpap.2021.14285.1082

چکیده

بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش استرس، اضطراب، افسردگی و افزایش خودکارآمدی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش اضطراب، افسردگی، استرس و افزایش خودکارآمدی بیماران مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس بوده است.
روش: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه افراد مبتلا به بیماری MS و عضو انجمن حمایت از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شهر تهران بود. نمونه پژوهشی شامل 30 نفر بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه استرس ،اضطراب و افسردگی (21DASS-) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (GSE-10)بودند. گروه آزمایش جلسات طرحواره درمانی طی 12 جلسه دوساعته دریافت نمود و گروه کنترل هیچگونه مداخله درمانی دریافت نکردند،سپس هر دو گروه تحت پس آزمون قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری و تک متغیری و تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج : نتایج تحلیل واریانس نشان داد که طرحواره درمانی بر استرس (f=110.90, p <0,001)، اضطراب (f= 88.92, p <0,001) ، و افسردگی (f= 32.29, p <0,001) اثر بخش بوده است و همچنین طرحواره درمانی بر افزایش خودکارآمدی دربیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مو ثر بوده است (07 /12 = t).
بحث و نتیجه گیری:با توجه به یافته مطالعه حاضر ، درمانگران می توانند از طرحواره درمانی برای کاهش اضطراب ، افسردگی، استرس و افزایش خودکار آمدی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس استفاده نمایند.

کلیدواژه‌ها