اثر بخشی درمان متمرکز بر شفقت به خود بر اضطراب و کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به سرطان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیت علمی گروه روان‌شناسی بالینی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران

3 کارشناسى ارشد روانشناسى بالینى ، دانشگاه آزاد اسلامى، واحد بویین زهرا،

4 دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه، ساوه، ایران

10.22070/cpap.2021.15184.1150

چکیده

مقدمه و هدف: والدین کودکان مبتلا به سرطان در معرض ابتلا به اختلالات روانی از جمله اضطراب قرار دارند که کیفیت زندگی این افراد را تحت تاثیر قرار می‌دهد. هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر درمان متمرکز بر شفقت به خود بر اضطراب و کیفیت زندگی در والدین کودکان سرطانی بوده است.
روش بررسی: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود. تعداد 60 نفر از والدین کودکان با تشخیص سرطان از میان بیماران مراجعه کننده به بخش آنکولوژی بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران در سال 1399 به شیوه تصادفی انتخاب شدند و با تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه جمعیت‌شناختی، پرسشنامه اضطراب بک و پرسشنامه کیفیت زندگی قبل از مداخله توسط هر دو گروه تکمیل شد. درمان متمرکز بر شفقت به خود به والدین گروه مداخله به مدت 2 ماه آموزش داده شد. پرسشنامه‌ها توسط هر دو گروه در مرحله پس آزمون و پیگیری تکمیل شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد قبل از مداخله تفاوت آماری معنی داری در میانگین نمرات اضطراب و کیفیت زندگی در دو گروه آزمون و کنترل مشاهده نشده است( 05/0 <p-value). بلافاصله پس از مداخله و سه پیگیری بعد از آن، تفاوت آماری معنی داری در میانگین نمرات اضطراب در دو گروه مشاهده شده است ( 05/0 >p-value).
نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه می توان نتیجه گرفت درمان شفقت متمرکز بر خود در واالدین دارای فرزند سرطانی که اضطراب بالایی دارند قابلیت آموزش پذیری بالایی دارد و منجر به کاهش اضطراب و افزایش کیفیت زندگی در آنان خواهد شد.

کلیدواژه‌ها