نقش رفتارهای خودتنظیمی در پیش‌بینی واکنش‌پذیری بین فردی زندانیان دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه گیلان

2 دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل

چکیده

مقدمه: مطالعات نشان می‌دهد که خودتنظیمی مقدمه‌ای برای شروع مهارت‌های بین فردی و همدلی افراد می‌باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش رفتارهای خودتنظیمی در پیش‌بینی واکنش‌پذیری بین فردی زندانیان دارای اختلال شخصیت ضداجتماعی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی ساکن زندان شهر اردبیل در سال 1393 تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل 100 فرد دارای اختلال ضداجتماعی ساکن زندان مرکزی شهر اردبیل بود که به صورت دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌ی چندمحوری بالینی میلون - 3، پرسش‌نامه راهبردهای خودتنظیمی و شاخص واکنش‌پذیری بین فردی استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: نتایج نشان داد که بین رفتارهای خودتنظیمی و واکنش‌پذیری بین فردی افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی رابطه‌ی معنی‌داری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که 28 درصد از واریانس توجه همدلانه، 42 درصد از واریانس دیدگاه‌گیری، 21 درصد از واریانس تخیل و 23 درصد از واریانس درماندگی شخصی توسط رفتارهای خودتنظیمی تبیین می‌شوند.
بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که رفتارهای خودتنظیمی نقش تقریباً متوسطی در افزایش واکنش‌پذیری بین‌فردی زندانیان مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی ایفا می‌کنند. بنابراین آموزش رفتارهای خودتنظیمی می‌تواند واکنش‌پذیری بین‌فردی و همدلی افراد دارای اختلالات شخصیت ضداجتماعی را مورد هدف قرار دهد. 

کلیدواژه‌ها


1- سیدمحمدی، یحیی (1393). راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ویراست پنجم. تهران: انتشارات روان.
2- Sadock, B. J., & Sadock, V. A. (2003). Kaplan and Sadock’s comprehensive textbook of psychiatry. 7th Edition, Lippincott, Williams and Wilkins, Philadelphia.
3- فاتحی­زاده، مریم؛ امامی، طاهره، نجاریان، بهمن. (1386). بررسی میزان شیوع علائم اختلالات شخصیت ضداجتماعی، خودشیفته، نمایشی و مرزی در بین دانش‌آموزان دختر. روانشناسی بالینی و شخصیت- دانشور رفتار سابق، 1(22)، صص60-47.
4- Davis, M. H. (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44(1), pp.113-126.
5- Davis, M. H., Conklin, L., Smith, S., & Luce, C. (1996). Effect of perspective taking the cognitive representation of person: a merging of self and other. Journal of Personality and Social Psychology, 70(4), pp. 713-726.
6- شاملو، سعید (1380). آسیب شناسی روانی. تهران: انتشارات رشد.
7- Farrington, D. P., Coid, J. (2003). Early prevention of adult antisocial behavior. New York: Cambridge University Press.
8- Levine, D., Marziali, E., & Hood, J. (1997). Emotion processing in borderline personality disorders. Journal of Nervous and Mental Disease, 185(4), pp. 240-246.
 9- Yang, Y., Chen, Francis, Xu, K., & Qian, M. (2014). Self-control strength in prison inmates with antisocial personality disorder. The Journal of Forensic Psychiatry & Psychology, 25 (5), pp. 613-622.
10- آراسته، مدبر؛ شریفی سقز، بیان (1387). میزان شیوع اختلالات روان پزشکی در زندانیان زندان مرکزی سنندج. اصول بهداشت روانی،40 (4)، صص 316-311.
11- Nemati, N., Azkhosh, M., Dolatshahi, B., Asgari, A. (2009). Anger management skills training on aggression in male prisoners. Thesis to Obtain a Master's Degree in Rehabilitation Counseling, University of Elom Behzisti.
12- Lauterbach, O., & Hosser, D. (2007). Assessing empathy in prisoners--A shortenedversion of the Interpersonal Reactivity Index. Swiss Journal of Psychology / Schweizerische Zeitschrift für Psychologie / Revue Suisse de Psychologie, pp. 66(2), pp. 91-101.
13- Rossi, G., Tcheukam, A., Tembine, H. (2017). Empathy in one-shot prisoner dilemma. Hamidou Tembine, 2, pp. 1-46.
14- طاهر، محبوبه؛ ابوالقاسمی، عباس؛ مجرد، آرزو؛ آبنیکی، الهام (1396). نقش تعلل‌ورزی و کنترل عواطف در پیش‌بینی واکنش‌پذیری بین فردی سالمندان . روانشناسی بالینی و شخصیت-دانشور رفتار سابق، ۱۵(۱)، صص61-51.
15- Moilanen, K. L. (2007). The adolescent self-regulatory inventory: the development and validation of a questionnaire of short-term and long-term self-regulation. Journal of Youth and Adolescence, 36(6), pp. 835-848.
16- Baumeister, R. F., & Vohs, K. D. (2007). Self-regulation, ego depletion, and motivation. Social and Personality Psychology Compass, 1(1), pp. 115-128.
17- Shah, J. Y., & Kruglanski, A. W. (2000). Aspects of goal networks: implications for self-regulation. In: M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner, Handbook of self-regulation. San Diego: Academic Press.
18- Baumeister R. F., & Bushman, B. J. (2008). Social psychology & human nature. Belmont, CA: Thomson Higher Education.
19- Miller, W. R., and Brown, J. M. (1991). Self-regulation as a conceptual basis for the prevention and treatment of addictive behaviors. In: N. Heather, W. R. Miller, & J. Greeley (Eds.), Self-Control and the Addictive Behaviours (pp. 3-79). Sydney, Australia: Maxwell Macmillan.
20- Pintrich, P. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 451-502). San Diego, CA, US: Academic Press.
21- Boekaerts, M., & Corno, L. (2005). Self-regulation in the classroom: a perspective on assessment and intervention. Applied Psychology, 54(2), pp. 199–231.
22- Worden, J. K., Flynn, B. S., Merrill, D. G., Waller, J. A., & Haugh, L. D. (1989). Preventing alcohol-impaired driving through community self-regulation training. American Journal of Public Health, 79(3), pp. 287-290.
23- Mueller-Isberner, R., Osterheider M., & Sass, H. (2001). Emotion in criminal offenders’ whit psychopathy and borderline personality disorder. Archives of General Psychiatry. 58(8), pp. 737-745.
24- Stevens, M. C., Kaplan, R. F., Hesselborck, V. M. (2003). Executive cognitive functioning in the development of antisocial personality disorder. Addictive Behaviors, 28(2), pp. 285-300.
25. Depu, R. A., & Lenzenweger, M. F. (2005). A neurobehavioral dimensional model of personality disturbance. In: M. F. Lenzenweger & J. F. Clarkin (Eds). Major theories of personality disorder (pp. 391-453). New York: The Guilford Press.
26- DeWall, C. D., Baumeister, R. F. Stillman, T. F & Gailliot M. T. (2007). Violence restrained: effects of self-regulation and its depletion on aggression. Journal of Experimental Social Psychology, 43(1), pp. 62–76.
27- Trentacosta, C. J. & Shaw, D. S. (2009). Emotional self-regulation, peer rejection, and antisocial behavior: developmental associations from early childhood to early adolescence. Journal of Applied Developmental Psychology. 30, 356-365.
28- Fosco, G. M., Frank, J. L., Stormshak, E. A., Dishion, T. G. (2013). Opening the “Black Box”: family check-up intervention effects on self-regulation that prevents growth in problem behavior and substance use. Journal of School Psychology, 51(4), pp. 455–468.
29- Baumeister, R. F. (2014). Self-regulation, ego depletion, and inhibition. Neuropsychologia, 65, pp. 313-319.
 30- Montroy, J. J., Bowles, R. P., Skibbe, L. E., Foster, T. D. (2014). Social skills and problem behaviors as mediators of the relationship between behavioral self-regulation and academic achievement. Early Childhood Research Quarterly, 29(3), pp. 298–309.
31- دلاور، علی (1385). مبانی نظری و عملی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی. تهران: انتشارات رشد.
32- Millon, T. (1994). Millon clinical multiaxial inventory-III manual. Minneapolis, MN: National Computer Systems.
33- فتحى­آشتیانى، علی (1391). آزمون هاى روانشناختى (ارزشیابى شخصیت و سلامت روان). تهران: انتشارات بعثت.
34- Hsu, L. M. (2002). Diagnostic validity statistics and the MCMI-III. Psychological Assessment, 14(4), pp. 410-422.
35- شریفى، علی اکبر (1381). هنجاریابى آزمون بالینى چند محورى میلون 3 در اصفهان. پایان نامه کارشناسى ارشد، اصفهان: دانشکده علوم تربیتى و روانشناسى، دانشگاه اصفهان.
36- شریفی، علی اکبر؛ مولوی، حسین؛ نامداری، کوروش (1386). روایی تشخیصی آزمون بالینی چندمحوری میلون-3. دانش و پژوهش در روان­شناسی، شماره34، صص 37-27.
37- اله قلیلو، کلثوم (1387)، تحلیل رابطه مهارت‌های هوشیاری فراگیر، فراشناخت و تنظیم هیجان با رفتار بین فردی سوء مصرف کنندگان مواد. پایان نامه کارشناسی ارشد، اردبیل: دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی.
38- Davis, M. H., Luce, C., Kraus, J. S. (1994). The heritability of characteristics associated with dispositional empathy. Journal of Personality, 62(3), pp. 369-391.
39- فیض­آبادی، زهرا؛ فرزاد، ولی الله؛ شهرآرای، مهرناز (1386). بررسی رابطه همدلی با سبک­های هویت و تعهد در دانشجویان رشته­های فنی و علوم انسانی. مجله مطالعات روان شناختی، 3(2)، صص 90-65.
40- Davis, M. H. (1980). A multidimensional approach to individual differences in empathy. JSAS Catalog of Selected Documents in Psychology, 10(85), pp. 1-19.
41- Dias, P. C., Castillo, J. G., Moilanen, K. L. (2014).The adolescent self-regulatory inventory (ASRI) adaptation to portuguese context. Paidéia, 24(58), pp. 155-163.
 42- واحدی، شهرام (1390). خودتنظیمی به عنوان میانجی بین ابعاد والدینی غیرحمایتی و پرخاشگری نوجوانان: روش مدل‌یابی معادله­ی ساختاری. مجله اصول بهداشت روانی، 13(1)، صص19-6.
43- Cutierrez, S. M., Escarti C. A., Pascual, C. (2011). Relationships among empathy, prosocial behavior, aggressiveness, self-efficacy and pupils' personal and social responsibility. Psicothema, 23(1), pp. 9-13.
44- Patock-Peckham, J.A., Cheong, J., Balhorn, M.E., Nagoshi, C.T. (2001). A social learning perspective: A model of parenting styles, self-regulation, perceived drinking control, and alcohol use and problems. Alcoholism: Clinical and Experimental Research, 25(9), pp. 1284-1292.
45- Borkowski, J. G. (1992). Metacognitive theory. Journal of Learning Disabilities, 25(4), pp. 253-57.
46- Livingston, J.A. (1997). Meta cognition: an overview. Educational Research, 60, pp. 517-29.
47- Sosua, A. D., McDonald, S., Rushby, J., Li, S., Dimoska, A., James, C. (2010). Understanding deficits in empathy after traumatic brain injury: The role of affective responsivity. Cortex, 47(5), pp. 526-535.
48- De Wied. M., Van Boxtel, A., Zaalberg, R., Goudena, P. P., Matthys, W. (2006). Facial EMG responses to dynamic emotional facial expressions in boys with disruptive behavior disorders. Journal of Psychiatric Research, 40(7), pp. 112–121.
49- Rogers, C. (1959). Significant learning in therapy and in education. Educational Leadership, 16(4), pp. 232-242.
50- Brown, R. P., & Zeigler-Hill, V. (2004). Narcissism and the non-equivalence of selfesteem measures: A matter of dominance? Journal of Research in Personality, 38(3), pp. 585-592.
51- Chronis, A. M., Lahey, B. B., Pelham, W. E., Williams, S. H., Baumann, B. L., Kipp, H. (2007). Maternal depression and early positive parenting predict future conduct problems in young children with attention deficit/hyperactivity disorder. Developmental Psychology, 43(6), pp. 70-82.
52- Segrin, C. & Taylor, M. (2007). Positive interpersonal relationship mediates the association between social- skills and psychological wellbeing. Personality and Individual Differences, 43(11), pp. 637-646.
 53- Young, J. E, et al, 2003, Schema therapy: A practitioner’s guide. Journal of Psychosomatic, 57, pp.113-116.
54- Claea, L., Vertommen, Stefaan, Smits, D., Bijttebier, P. (2009). Emotional reactivity and self-regulation in relation to personality disorders. Personality and Individual Differences, 47, pp. 948–953.
55- محمدی درویش بقال، ناهید؛ حاتمی، حمیدرضا؛ اسدزاده، حسن و احدی، حسن (1392). بررسی تاثیر آموزش راهبردهای خودتنظیمی (شناختی و فراشناختی) بر باورهای انگیزشی (انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی، اضطراب آزمون) دانش­آموزان دبیرستان. روان شناسی تربیتی، 9(27)، صص 66-49.
56- گنجی، مهدی (1392). آسیب روانی بر اساسDSM-5 . جلد دوم .تهران: ساوالان.