نقش تعدیل‌کننده و واسطه‌ای توانمندی ایگو در رابطه بین روابط موضوعی و حالات هویت در دانشجویان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب

چکیده

مقدمه: با توجه به نقش تجارب اولیه افراد با والدین در شکل‌گیری هویت در بزرگسالی، هدف این پژوهش بررسی نقش روابط موضوعی در شکل‌گیری حالات هویت و همچنین تعیین نقش واسطه‌ای و تعدیل‌کننده توانمندی ایگو در این رابطه بود.
روش: بر مبنای یک طرح همبستگی 200 دانشجو در دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب در سال تحصیلی 97 - 98 با روش نمونه‌برداری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه روابط موضوعی و واقعیت‌آزمایی بل، مقیاس تجدید نظر شده اندازه عینی بسط یافته پایگاه‌های هویت من وپرسشنامه روانی - اجتماعی توانمندی ایگو پاسخ دادند.
نتایج:تحلیل داده‌ها به روش رگرسیون ساده نشان داد که روابط موضوعی و توانمندی ایگو می‌توانند حالات هویت را به صورت معنادار پیش‌بینی کنند. همچنین، نتایج رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که توانمندی ایگو می‌تواند واسطه رابطه بین روابط موضوعی و هویت پیشرفته باشد. علاوه بر این، توانمندی ایگو می‌تواند ارتباط بین رابطه موضوعی خودمیان‌بینی و هویت به تعویق افتاده را تعدیل کند.
بحث و نتیجه‌گیری: این یافته‌ها بیانگر اهمیت توجه به ساختار ایگو در بررسی چالش‌های مربوط به هویت می‌باشد. می‌توان از یافته‌های این پژوهش در غنی‌سازی مدل‌های واسطه‌ای و شناخت نقش روابط فرد در کودکی در شکل‌گیری هویت در بزرگسالی استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها