مقدمه: هدف مطالعه حاضر مقایسه تأثیر آموزش خود شفقت ورزی و آموزش بازسازی شناختی بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای اضطراب امتحان بود.
روش: این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری آن دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر رشتخوار در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که 45 نفر از آنان به‌روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 15 نفره شامل دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب امتحان فریدمن(1997) و مقیاس خودکارامدی عمومی شرر(1982) بود و گروه‌های آزمایش 8 جلسه 60 دقیقه‌ای به تفکیک، تحت آموزش خود شفقت ورزی و بازسازی شناختی قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی ندید. داده‌ها به روش تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی تحلیل شد.
نتایج: نتایج حاکی از اثربخشی هر دو روش خود شفقت ورزی و بازسازی شناختی بر خودکارآمدی دانش آموزان بود(001/0>P). به این صوت که هر دو رویکرد موجب افزایش خودکارآمدی دانش آموزان شد. و اثربخشی آموزش خود شفقت ورزی هم در پس‌آزمون و هم در دوره پیگیری بیش از آموزش بازسازی شناختی بود(05/0>P)..
بحث و نتیجه گیری: به‌طورکلی نتایج حاکی از آن بود که هر دو این رویکردهای درمانی می‌تواند بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان مؤثر باشد و به عنوان دو روش موثر در توانمند سازی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.