مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقایسه تأثیر درمان مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی رفتاری بر نشانگان وسواس بیماران دارای اختلال وسواس جبری بود. روش: پژوهش حاضر یک پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران زن با تشخیص اختلال وسواس جبری مراجعهکننده به کلینیک اعصاب و روان بیمارستان ابنسینا شهر مشهد در سال 1402 بودند که پس از غربالگری و تشخیص اولیه، تعداد 45 نفر بهصورت نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه 15 نفره شامل دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه نشانگان وسواس (OCI-R) استفاده شد. گروههای آزمایش به تفکیک تحت درمان مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی رفتاری به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای بهصورت یک جلسه در هفته قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد نشانگان وسواس در هر دو گروه ذهن آگاهی و شناختی رفتاری از پیشآزمون به پسآزمون و به پیگیری کاهش یافته است (001/0>P) و این تأثیر در گروه ذهن آگاهی بیشتر بوده است. نتیجهگیری: بهطورکلی نتایج حاکی از آن بود که هر دو این رویکردهای درمانی میتواند بر کاهش نشانگان وسواس بیماران مؤثر باشد و نقش مؤثری در درمان وسواس داشته باشد
